How public, like a frog

Det er tidleg formiddag, og eg ventar på at hagesenteret skal opne, vi treng noko til hagen. Mannen min rettar eksamenar og høyrer på Bob Dylan. Eg merkar meg at den unge Dylan hadde ei nasal stemme svært lik Ray Romano i komiserien Alle elsker Raymond, eg må seie alderen kom godt med i den artistkarrieren.

Vi har ungefri denne helga, og det som på fredag verka som eit hav av tid til å få gjort alt mogeleg, og i tillegg slappa av og kanskje tatt ein tur på byen, har no skrumpa inn til nokre få gjeremål. Hittil har eg fått unna nokre klesvaskar, handla småting til familien og lese ei bok eg eg ikkje hadde noko spesielt ønske om å lese, men som eg må vurdere som del av juryarbeidet for Aschehougprisen.

I går hadde eg store tankar om alle dei spennande tekstane eg vil skrive, men i dag veit eg ikkje lenger; kor skal eg starte, og er det ikkje eigentleg for mykje arbeid? Så begynte eg å tenke på denne trangen til å formidle kva ein tenkjer til andre, og assosiasjonane gjekk raskt til eit dikt av Emily Dickinson og spesielt formuleringa de ser i overskrifta. Eg har alltid lurt på kva det er som er så spesielt offentleg med froskar. Men eg trur eg skjønar det no; i Massachusetts, kor Dickinson budde og knapt forlet rommet sitt, kvekka sikkert dei parringslystne froskane dag og natt i heile juni. Ja, omtrent slik nokre av oss kvekkar i veg på Facebook, Twitter og eigen blogg …

Men om Dickinson levde i dag, ville ho kanskje hatt ein blogg for dikta sine? Det lille som blei publisert medan ho levde, blei redigert og endra av redaktørane hennar, men det som vart utgjeve posthumt er slik ho skreiv det opprinneleg, og det var det som var nyskapande og trendsetjande for seinare poetar. Hadde ho hatt internett, ville ho hatt full kontroll over kva ho sende frå seg. Eg trur Emily Dickinson ville ha blogga, men – kanskje anonymt. Her er diktet:

I’m nobody! Who are you?
Are you nobody, too?
Then there’s a pair of us — don’t tell!
They’d banish us, you know.

How dreary to be somebody!
How public, like a frog
To tell your name the livelong day
To an admiring bog!

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s