Myldrehovud

Feriar, reiser, bursdagar og alt anna som endrar rytmen i kvardagen har ein tendens til å gå utover skrivedagane mine. Denne veka har skulane haustferie, det var difor vi tok turen til Legoland frå laurdag til tysdag. Sjølv om eg tok meg fri på onsdag også, blei det minimalt med tid til skriving, i staden gjekk dagen til brødbaking, klesvask og ei familieutflukt til symjebassenget. Men eg har fått lese litt her og litt der, og eg har gått og tenkt på ein tre-fire emner eg vil blogge om, så dei skal eg knatre ned til avkopling og avlasting av hjerna ved første høve. Idag og i morgon måtte eg ta att tapt tid på jobben, og der er det heilt andre ting å ta fatt i.

15. oktober er det frist for å levere stipendsøknader til Kritikerlaget, og no jobbar eg for fullt med å klekke ut artikkelidear som til saman kan bli eit kritikkprosjekt eg både kan brenne for sjølv og som – om eg er heldig – kan vekke ein gnist av engasjement hos stipendkomiteen. Den tyngste delen av jobben er å kontakte ulike redaksjonar og lodde interessa for å publisere artiklane eg vil skrive. Eg har ikkje gjort så mykje slikt før, og sjølv om eg har høyrt at det kan ta tid å få svar, er det vanskeleg å hindre meg sjølv i å tolke mangelen på respons som uttrykk for anna enn at eg er totalt uinteressant som person og skribent. Heldigvis er det alltid nokre få som svarar raskt, og det er oppløftande, om så svaret er negativt.

I tillegg til søknadsskrivinga har eg ei bokmelding på vent – boka er lesen, men eg har ikkje hatt tid til å skrive enno. Og så er det eit par bøker eg gjerne skulle ha lese til Litteratursymposiet på Odda neste torsdag, bøker eg veit skal diskuterast, og bøker av folk eg kjem til å møte. I Odda forsvinn forresten dei to skrivedagane eg har neste veke òg, men akkurat det kan eg vel ikkje klage over, når eg for ein gongs skuld skal vere der det skjer. Kanskje eg møter ein redaktør eller to også, slik at eg kan bli ein levande person for dei og ikkje berre ein signatur i ein epost.

Men alt i alt: Det er for lite tid, og det myldrar i hovudet, rett og slett, det kjennest som ein eigen deltidsjobb berre å prioritere og legge strategiar for korleis eg skal få ting unna. Når stipendsøknadane er levert og Odda-turen overstått, er det tid for fordjuping. Det er vel då den verkelege utfordringa kjem.

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s